Met de kinderen door de Parel van Afrika

Nadat ik jullie meegenomen heb in mijn enthousiasme voor Oeganda en onze steun voor Dr. Francis, wou ik mijn eigen kinderen toch ook eens kunnen laten genieten van deze passie voor de Parel van Afrika.

Van droom naar vertrek

Zo geschiedde… op 11 juli 2025 vertrokken wij, na enkele inentingen en het bekomen van onze visums, richting Entebbe. Ik had er enorm naar uitgekeken om samen met Eline, Michiel, Febe en neef Tom dit mooie land te doorkruisen.

Na een dagje vliegen, kwamen we ’s avonds toe in de ViaVia in Entebbe, een eenvoudig maar zeer tof logement, uitgebaat door Belgische eigenaars… en dus met Stella van het vat 😊. We hadden natuurlijk ook extra bagage bij, gevuld met medicijnen en vooral kleren, die we verzameld hadden.

Deze reis kwam tot stand via onze vriend Pieter, die met Ontdek Oeganda en Allride Afrika unieke reizen organiseert doorheen Oeganda. Wat deze reizen extra bijzonder maakt, is dat hij met elke groep ook langsgaat bij Dr. Francis. Zo zie je niet alleen hoe mooi het land is, maar krijg je ook van dichtbij mee wat er echt leeft en welk verschil lokale initiatieven maken.

Eerste indrukken van Oeganda

Op 12 juli werden we wakker in dit aards paradijs. Na een heerlijk en gezond ontbijt, vertrokken we voor een leuke wandeling. Onder begeleiding van onze zeer sympathieke gids Sascha, trokken we naar de lokale markt, waar onze meiden dolgelukkig werden van alle geurtjes en de exotische producten die ze konden proeven.

In de namiddag gingen we op zoek naar de Sjoebil, zonder twijfel één van de meest bizarre en indrukwekkende vogels ter wereld. ’s Anderdaags vlogen we richting Queen Elisabeth Park en begon de kennismaking met de prachtige natuur en de vriendelijke, immer lachende bevolking.

Ontmoeting met Dr. Francis

Na verschillende mooie safari’s en een avontuurlijke rafting op de Nijl, kwamen we op 19 juli toe bij Dr. Francis en zijn gezin. Neef Tom trakteerde eerst de hele buurt op een ijsje en daarna mochten we aanschuiven bij de lunch, die de vrouw van Francis, Fausta, voor ons gemaakt had.

Het huis van Francis bestaat uit twee eenheden: de praktijk en de woonruimte. In de woonruimte wordt geleefd, geslapen en zittend op het bed gegeten. Het voelde goed om, samen met onze kinderen en Tom, een bezoek te brengen aan Francis.

Na de reis vertelden ze dat ze onder de indruk waren van de pracht van de natuur en z’n indrukwekkend wildleven, maar dat ze het meest genoten hadden van het contact met de lokale bevolking. Ze hebben gezien dat onze manier van leven in België geen vanzelfsprekendheid is en dat het goed is om de handen uit de mouwen te steken voor hen die het minder goed hebben. 

© Danny Janssen – Tom trakteert de buurt op een ijsje.

Om hun ervaring het best te beschrijven, laat ik hier even ons Febe aan het woord en voeg ik het stukje tekst in dat zij geschreven heeft in “Polarsteps”, de app waar iedereen ons reisavontuur kon volgen.

Oeganda door de ogen van Febe

Bij onze voorlaatste ochtendzon in Oeganda zetten we koers richting Anna Memorial Medical Centre. Hier woont dokter Francis, wie papa enkele jaren terug ontmoette en sindsdien mee in contact is gebleven en regelmatig samen met anderen steun biedt.

Na de vele pakkende verhalen van hem en zijn familie, zijn we allen benieuwd hoe het gaat met hem en zijn gemeenschap en de levensomstandigheden die werkelijkheid zijn voor velen hier in Oeganda. We pikken onze tweede gids op en hij brengt ons over ruige landwegen, omgeven door weelderige natuur en landbouwpercelen, langs een steeds uitgestrekter, desolaat landschap.

Wanneer we toekomen bij Francis en zijn familie, worden we hartelijk onthaald met een brede glimlach en enorm veel dankbaarheid. Het zien van de praktijk, verbonden aan hun woning, geeft een sterk gevoel van compassie en ongeloof.

Dat zelfs de medicatie en medische apparatuur die in ons land zo vanzelfsprekend is om veelvoorkomende ziekten te behandelen hier geen garantie vormt, doet ons nog meer beseffen hoe comfortabel en onwetend we zijn.

Tijdens ons bezoek heeft Francis twee patiënten in behandeling. Hij werkt dag in dag uit van 10 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s avonds en indien nodig ook ’s nachts om alle mensen in de wijde omtrek te helpen, en doet daarbij ook bevallingen.

Het is mooi te zien hoe positief en onbaatzuchtig Francis in het leven staat en hij vertelt ons dat de medicatie en het geld dat wij hem bezorgden effectief levens heeft gered, zodanig dat het sterftecijfer enorm gedaald is.

Zo kon een zoutoplossing het leven redden van het kindje van een radeloze moeder en met het echotoestel kan hij nu vroegtijdig problemen in de zwangerschap opsporen en moeders tijdig doorverwijzen naar het ziekenhuis, wat wel zeer prijzig blijft en waar een hele afstand voor moet worden afgelegd. Ook kon hij zijn kapotte microscoop vervangen waarmee hij bloedstalen onderzoekt.

We krijgen van zijn vrouw een zeer uitgebreide lunch met kip en groenten vanuit eigen tuin en het dorp. Het smaakt ons allemaal en als dessert snijdt ze voor ons een watermeloen en twee ananassen aan.

Daarna gaan we met hun gezin op weg naar een nabijgelegen grondgebied waar ze van plan zijn om een ziekenhuis te bouwen. Kindjes vanuit de omringende huizen komen nieuwsgierig kijken en na traktatie op een ijsje en een uitgebreide speelpartij met Tom, kunnen ze ons letterlijk niet meer loslaten.

We nemen zwaaiend en lachend afscheid en varen met een bootje over het meer richting ons hotel waar we de avond rustig afsluiten en de diepe indrukken nazinderen. We verheugen ons om morgen hier samen met Francis en zijn gezin te lunchen en nog meer verhalen uit te wisselen.

Impact en steun

’s Anderendaags had ik Francis en zijn gezin inderdaad uitgenodigd voor een etentje in Kaazi Beach Hotel. Geheel onwennig en op hun “Paasbest” kwamen ze toe. Onwennig, omdat ze nog nooit op restaurant geweest waren en ook dit hotel, dat op een kleine boottocht van hen verwijderd is, nog nooit mochten bezoeken.

Tijdens de lunch mocht ik Francis en Fausta één en ander overhandigen, niet alleen een zak met kleren en medicijnen, maar ook een mooie bijdrage voor z’n nieuw medisch centrum.

Dankzij de steun van mijn medewerkers en enkele goede vrienden, mocht ik Francis een bedrag van €2.200 overhandigen. Hiermee kon hij alvast de resterende schuld op de grond afbetalen, die hij gekocht heeft om zijn nieuw medisch centrum te kunnen bouwen.

© Danny Janssen – Samen aan tafel met Francis en zijn gezin.

© Danny Janssen – Overhandiging van kledij en medicijnen aan Francis.

Kleine gebaren, groot verschil

Ik wil ook nog de brief met jullie delen, die ik mocht ontvangen van een jongetje dat enorm blij was met de afgedragen schoenen die één van mijn medewerksters meegegeven had.

Schoentjes die hier te klein geworden zijn, maken ginder een wereld van verschil voor een kleine student op de dagelijkse trip naar zijn school.

Eind 2026 ga ik terug een tiental dagen naar ginder, nu samen met mijn echtgenote Christel en mijn twee neven.

Natuurlijk zullen we ook weer enkele dagen vertoeven bij Francis en hem verder proberen te steunen bij zijn ongelooflijk mooi werk.

© Danny Janssen – Brief van een dankbare student.

Wil jij ook bijdragen?

Om verder geld in te zamelen ben ik ondertussen begonnen met presentaties te geven over Oeganda in serviceclubs of andere verenigingen die willen steunen en die ik alvast langs deze weg wil bedanken.

Mochten jullie zelf ook iets willen bijdragen of ook eens een keertje dit prachtige land willen bezoeken, dan weten jullie me te vinden.

Ik help jullie graag op weg, wat ook de plannen zijn, en hou jullie zeker op de hoogte van onze verdere avonturen in dit prachtige land met zijn enorme schoonheid en biodiversiteit.